Yeniden, yeniden sahne diyebildiğimiz en güzel günlere...

Tiyatro sonsuzluğa açılan penceredir...o pencereden nefes almaya devam...dünya tiyatrolar gününüz kutlu olsun...

Bugün 25.yılıncı yılını kutluyorum dünya tiyatrolar gününün.38 yıllık hayatımdan 25 yıl ,27 mart coşkusu geçti... Oysa ki herşey doğduğum gün adımın konması ile başlamıştı...tiyatronun çağrısına kayıtsız kalamazdım ki, kalmadım ki...

Ah gemileri yaktım, dört kalas bir heves uğruna, ne acılı kalpler bıraktım geride,en büyük aşkın kim diye sorduğunda insanlar ,tiyatro derdim... ama tiyatro bencildi, egoistti, ihtirasliydi bunu bile yüksek sesle söylememe kizardı... Ben de yalancıktan annem der işin içinden çikardım. Oysa ki daha bir kez bile beni sahnede seyretmemiş, en iyi umut vaad eden erkek tiyatro oyuncusu ödülü aldığımda görmemeye gelmemişken annem derdim en büyük aşkim...

Kimbilir belki tiyatronun lanetiydi bu... Herşeyden vazgeçtim ama tiyatrodan vazgeçmedim...

Hayatımı başkalarına anlamlı kılmayı öğrettiği için

Beni 25 yıldır uykusuz gecelere hapsettiği için

13 yıldır insanların sanat için yürüdükleri yolda ışık olmamı sağladığı için

Egomu sevmeyi öğrettiği için

Bana hayatımın sahne olduğunu gösterdiği için

ve bir gün sahnede ölmeme izin vereceği için

Tiyatroya teşekkür ederim...

Ali Cengiz Akdeniz